İtalyan Düşü

24 Kas

-Rüşdü Paşa-

‘Her insan düşünde yakın geçmişi

ve yakın geleceği görmesini olanaklı kılan

küçük bir kişisel sonsuzluğa sahiptir’.

Borges

Avrupa, batıyor. Bir dalga var. Çöküş, iktisadidir. Politika, çıkış için devrede.

İtalya, geç yolunu buldu. Zenginleşti. Bugün krizde. Kriz bir bitiş olur ise herşey kısa sürmüş olacak. Tıpkı bir düş olayının kısa sürmesi gibi.

Birçok ülkede iktidardakine iktidarı kaybettiği ânda tepki gösterilir, gösteriliyor. Teori var ve teori ile pratik aynı yerde ve tek-bir şeydir. İtalya’da öyle oldu. İtalya’da bir devir kapanıyor, fail iktisadidir, İtalyan milleti mutsuz ve umudsuzdur, ancak, Berluscony’yi, İtalyanlar iktidardan uzaklaştırmadı, açıklayıcı değişken, ‘piyasalar’ görüntüsü altında, Almanya ve Fransa oluyor.

İtalyan kültürü, iktidar karşısında sessiz kalıyor, Mussolini ve Craxi, bir, iktidarda rahat ettiler, iki, birden düştüler, İtalyanlar düşenleri yuhalamaya bayılırlar, Mussolini, Craxi ve Berluscony, İtalya’da sermaye ve medyayı kontrol etti, çok güçlü idiler, iktidarları uzun sürdü, birden gittiler, iktidarda güçlü idiler, gidişleri âni oldu, oluyor, teori geliştirmeli, öğretici ve yarın için açıklayıcıdır. İtalya tarihi olarak belirlenen bir iktisattır.

Değişiklik, iktidar değişikliği, sistemin dışından geldi, İtalyan iktisadı, dışa bağımlıdır, iktisadın dışa bağımlı olduğu her ülkede politika dışa bağımlıdır, İtalyan siyasetinde belirleyici olan değişken, Avrupa’daki iktidardır, Yunanistan, öteki ülkedir, Avrupa’nın merkez iki ülkesine aittir, öyle olur, alacaklı olan Almanlar ve Fransızlar, İtalyan ve Grek hükümetlerini devirdi.

Avrupa’da yaşanan bir borç krizidir, kriz, borç krizi olarak başladı ve yaşanan borç krizi iktisadi krize dönüşecektir. Borç krizinin bir borç krizi olarak kalması ise imkânsızdır. Avrupa ülkeleri iktisadi olarak aynı, benzer, bir tanesi diğerine yakın değil, farklılıklar aşırı, benzemezlik dereceleri yüksek. İngiltere, Fransa ve Almanya ekonomilerinde işler o kadar çok kötü değil, şu not edilmeli, merkez ülkeler, göreli olarak, iyi durumda, İtalya, İspanya, Yunanistan, Portekiz ülkelerinde iktisat kötü durumda, çevre ülkelerin durumu kötü. Para birliğindeki ülkeler, iktisat siyaseti uygulamasındaki sınırlılıklar nedeni ile kriz karşısında çaresiz.

Mesele, para birimi, Euro’nun varlığı olarak görülüyor ve öyledir. İspanyollar, İtalyanlar, Grekler, Portekizliler, bir grup, diğer grup, Almanlar ve İngilizler arasında bir rekâbet var, soru, Euro konusundadır, Euro’yu ne yapmalı?

Bu kadar değil. Euro olmadan, para birliği, siyasal birlik kurulabilir mi? Şüphesiz yanıt, açıktır, hayır’dır. Böylece borç krizi olarak başlayan kriz, Avrupa’nın geleceğine dair siyasal tartışma başlatacaktır. Avrupa’da siyasal birlik, mümkün mü, değil mi?

Baştakinin evine gitmesi ile İtalya’da ne değişir, değişecek, sorusunun yanıtı açık, hiçbir şey. Kuralları belirleyen Berluscony değildir, B, yalnızca oyuncudur, kurallar, bir sistemindir, sistemin adı, kapitalizmdir, ve, İtalyanlar kapitalizm olayı karşısında sessizdirler, nereye kadar, İtalyanlar, önümüzdeki bir yıl içinde neyi kaybettiklerini fark edeceklerdir, bir yıl, kısa vade olarak adlandırılır.

Uzun vade. Keynes söyledi, uzun dönemde hepimiz ölmüş oluyoruz, ve, sorun kalmıyor. Ölmeden önce olacak olan belli, İtalyanlar refah kaybedecektir, iktisat küçülmesi ile krizin faturası ödenir, İtalyan iktisadında hangi sınıfların refah kaybına maruz kalacağı bir siyasal problemdir, hangi sınıfın kaybedeceği belli. Gramsci’nin yazdıkları bir kez daha okunur.

Mallerme’ye göre, herşey eninde sonunda kitap oluyor, kapitalizm var oldukça tekrar olacaktır.

İktisat, teknik değil, politik bir alandır, alan olmalı, Avrupa’daki ve İtalya’daki kriz, the geçerli varsayımı bir kere daha pratik edecektir.

İtalyanlar, piyasa mekanizmasına bir yanıt vereceklerdir, Commedia’nın okurlarından bu beklenir.

Reklamlar

2 Yanıt to “İtalyan Düşü”

  1. DenizZ Meltem 24/11/2011 8:18 pm #

    Allah; Euro Ya kulum! demişti n’oldu ? :))
    Biz, geleceği planlarken dünden gerçek güçler, bugündense hayal gücü alırız… Avrupalılar’ın gücü, hayalgücünde sıkışıp kaldı öyleyse…

    “Kazanmak, kaybetmenin kötü hissettirdiği kadar iyi hissettirmez. İyi hisler, kötüler kadar uzun sürmez, kıyaslanamaz bile.” demişti Andre Agassi. Bedel ödüyorlar..
    Mecburiyetliklerin saltanat kurduğu bir gerçeklikte, yanılgılar kutsal cümleler sayılıyor böyle…

  2. seza 26/11/2011 2:23 am #

    sistemi refresh etmek yeniden kurmak için….bilerek kontrol altında oluyor…uzun vadede ne onların endişeleneceği bir şey var…ne de ezik ve küçük insanların sevinmesi için bir neden….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: