“Şiirden vazgeçin, o benle bitti..”

22 Nis

Sana biraz havadis: Geçen akşam Yahya Kemal’i gördüm, yanında Muhip de vardı. Sofraya:

Bezm-i safâya sâgar-ı sahbâ gelir gider
Gûyâ ki cezr ü medd ile deryâ gelir gider


beytini okuyarak geldi, biz derhal komplimanı yapıştırdık: “Bu sizin gelişiniz beyefendi!” dedik ve iyice dalkavukluk ettik.

Üstad sarhoştu, açıldı. Sağa sola bastı küfürü. Nihayet bir yarım saat kadar da bizim nesirleri medhetti, sonra “şiirden vazgeçin” dedi. “Onu yapmayın, o benimle bitti. Müsaadenizle bendeniz o işi yaptım. Artık yapamazsınız” diye bir baba nasihatı verdi.

Vâkıa ilk önce çok kızdım, fakat bilahare “Bülbül” manzumesi bu söze hak verdi.

Şiir Yahya Kemal ile bitmiyor, burası muhakkak, ama ben bu işi pek beceremiyorum.

Kaynak: Tanpınar’ın mektupları, dergâh yayınları, 1992

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: