Bonnard’ı seyrederken duyulan haz..

13 Eki

-Tanpınar-

Tanzimat’tan beri her sene dışarıdan on tablo satın alsaydık, şimdi bin yüz tabloluk, küçük, fakat memleket zevkini besleyecek bir modern sanat galerimiz olurdu. Bunu Cumhuriyet devrinde yapsaydık bu müze 250-300 tabloluk bir müze olurdu. Hiç olmazsa modern sanatın yürüyüşünü takip edebilirdik.

Halbuki bu 27 senede dışarıdan aldığımız bütün eserler, Selahaddin Refik’in Paris’ten getirip de Akademi’nin Dolmabahçe müzesine satın aldığı beş, altı tablo ve gravürden ibaret. Bilir misiniz ki bu da birşey. Çünkü orada isteyen bir Bonnard’ı, velev ki ikinci derece bir eserle olsun, seyredebiliyor. Onu seyrederken duyulan haz, kaybettiğimiz fırsatın büyüklüğünü gösterir.

Kaynak: Kültür ve Sanat Yollarında Gösterdiğimiz Devamsızlık, Cumhuriyet, 25 Ocak 1951

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: