Tag Archives: kadınlar suçlu olmadan acı çekerler

kafka’nın dûnyasındayım (*)

22 May

-Rüşdü Paşa-

“bazan ortaya yayılmış bir dûnya haritasının üzerine seni boydan boya uzanmış olarak tasarlıyorum hayalimde. O vakit bana öyle geliyor ki içinde yaşayacağım bölgeler ya senin vücudunla kapayamadığın ya da senin ulaşamadığın yerlerdir ancak”.

kafka

kadın, bana, kendisini tam otuz yıl sonra neden aradığımı sordu. kadınların sorularının cevaplandırılamaz olduklarına ilişkin teorimi altı yaşımda kurdum. amaç, kadının sorusuna cevap vermek değil, sorudan kurtulmak olmalıdır.

kadın kendi geleceğine doğru gerilmiş sorular sorar, belirsiz bir gelecek sorularıdır onlar, bağlamsız ve gerçekte soru olmayan şeyler. kadın, soru sorarak suç işliyor. tarihinden ve geleceğinden çıkmayan kadın, soru sorar, sormak durumunda. kadın, soru sorarak kendi belirsizliğini yayar. kadın kurgusu, yaymak üzerine olduğundan, olay kendiliğindendir. kadınların acı çektiklerine dair haber var.

kafka: ‘kadınlar suçlu olmadan acı çekerler’.

yürümeye başladım, yapabileceğim başka eylem yok, yürüyorum, yürürken gördüklerim oldu, dışarıda bir dûnya var sanki, yürürken olaylara başka yönden bakmayı denedim, tuhaf oluyor böyle bakınca, içimdeki savaşı unutmaya başlıyorum, varlıklı birilerinin arasında yoksul birisi olarak hissediyorum kendimi, kimse benden yana değil, bana karşı da olmadıklarını yeni öğrendim, olabilir, yürürken yüzünü bütün ayrıntıları ile gözümün önüne getiremediğim birkaç kadın oldu, gördüklerimi ilişkilendirdiğim vakalar da, yağmurlar yağdı, yalnızca yağmurlar yağarken yaşadığımı hissettim, yağmurların dinmesinin geçici olduğunu düşündüm, hep yağmurlar yağmalıydı, yağmurlar yağarken Okumaya devam et

Reklamlar