Tag Archives: nurettin topçu

“İstemek ıstırap çekmektir”

10 Ara

-Dr. Nurettin Topçu-

“İnsanlığın büyük hareketlerini yaratan ıstıraptır. Dinler ve sanatlar, tarihin kaydettiği parlak medeniyetler ıstırabın şaheserleridir. Peygamberler ümmetlerinin ıstırabını yüklenerek kurtuluş vaadini Allah’tan getiren büyük muztariplerdir.

Büyük sanatkârlar da dünyamızın bahtiyarları değillerdir. Yunus’tan Akif’e, Fuzulî’den Dostoyevski’ye kadar bu insanüstü kafilenin sahip olduğu büyük ve âdeta ilâhî imtiyaz, onların büyük ıstıraplarıdır.  Istırap, hepsinin yaratıcılıklarının dokunulmaz berâtıdır sanki.
Istırap, hayatımızda en umumi hâdisedir. İnsan kendinde iradenin varlığını hissettiği anda bilinmez bir varlığın ıstırabını da hissediyor gibidir. Denebilir ki, istemek ıstırap çekmektir.”

Kaynak: Bütün Eserleri 5, Var Olmak – Dergâh Yayınları

Hareket Ahlakı ve Ahlaki İradecilik

17 Şub

-Nurettin Topçu-

İradenin eseri olan her hareket mükemmele, daha mükemmele bir özlemdir. Bu iradenin kendini denediği bir egzersizdir. En küçük gayreti gerektiren bir hareket bile, vücudun bütün kuvvetleriyle birleşir. Hareket saf bir kendiliğinden oluş değil, engellenmiş bir kendiliğinden oluştur? İnsan, kendini ancak hareketin içinde tanır ve sonra hareket ondan bir yaprak gibi kopar. İnsan kendini ve eşyayı hareket ederek tanır. Her  gerçek  bilgi, aslında, hareketin meyvesi olan inançtır. Bu inanç insanda daha yüksek bir hareketin doğmasına yol açar.

Her gerçek bilgi, yani her inanç basit bir taklit olmadığından ferdi yeni bir harekete hazırlar. Gitgide genişleyen hareket, evrensel bir nizama açılır.

Hareketini evrensel ölçüye vurarak ve kendi hareketinde evreni kucaklayarak orada kendi şuurunu araması, işte insanın ahlaki davranışı bu şekilde olmalıdır. O halde ahlaki hareket evrensel iradeye yeniden kavuşmak üzere bir çeşit değişim (conversion) ile bu esareti aşmaktan ibaret olmaktadır. Buradaki değişimden maksadımız, Okumaya devam et

Hesap

5 Tem

-Cenk Ç. ÖZKÖMÜR-

“istemek, ıztırap çekmektir.”

dr. nurettin topçu

kendimle baş başa kaldım. ve ızdırap başladı.
beni var eden ızdırap.
*
belki de, “hayat, böyle işte”yi kabul etmeli.
onların umursadıklarına önem veriyor olsaydım, bir şeyler yapmaz mıydım? onların düşündüğü, benim aklıma gelmiyor mu?
ben, onlar gibi görmüyorum hiçbir şeyi. gördüğüm bir şey var ama: o da, onların gözlerinde gördüğüm hırs. beni dehşete düşüren o hırs.
bu hırs, beni susturdu.
sustum. ve yazdım, yine yazdım. çoğunu yırttım yazdıklarımın, azını sundum.
anlamadılar: yazmak, rahatlamak değil; zaruret.

Okumaya devam et